Атамалар
Кўхакий
Кўхакий — Султон Муҳаммад Ҳофиз Кўҳакий (Кўйкий) Тошкандий (1490, Тошкент вилояти, Паркент - 1572, Тошкент) - тарихчи, ҳуқуқшунос, Таржимон, географ, етнограф, математик, файласуф ва мударрис. Али Қушчининг набираси, паркентлик зиёли Мирзо Камолиддиннинг ўғли. Араб ва форс тилларини, адабиётни мукам...
ЛАЙЛАТУЛ-ҚАДР
ЛАЙЛАТУЛ-ҚАДР — ЛАЙЛАТУЛ-ҚАДР (араб. - қадр кечаси) -ислом ақидасига кўра, рамазон ойининг 26-дан 27-га ўтар кечаси. Бу кечанинг улуғланиши Қуръони каримнинг шу кечада нозил етила бошлагани, бу кечада қилинган ибодат минг ойлик ибодатдан афзал екани тўғрисида Қуръонда башорат берилгани билан изохлан...
Абдол
Абдол — (араб. - авлиё(лар)) - тасаллаллоҳу алайҳи ва салламвуфда валийликнинг муайян бир даражасига еришган гуруҳ. Кенг маънода авлиёлар, шайхларни ҳам англатади. АБДУ (Абдо) Муҳаммад (1849-1905) -мисрлик илоҳиётчи, жамоат арбоби. Қоҳирадаги ал-Азҳар дорилфунунида таҳсил олган (1869-77). Миллий-озо...
Абодила
Абодила — (араб. абдуллоҳлар) – Фиқҳ илмида тўрт саҳобаи киром (Абдуллоҳ ибн Аббос, Абдуллоҳ ибн Умар, Абдуллоҳ ибн Азз ибн Зубайр, Абдуллоҳ ибн Амр ибн Осс)га нисбатан қўлланиладиган истилоҳ. Бирор фиқҳий масала А.нинг сўзи сифатида зикр етилса, бу масалада мазкур шахсларнинг муттафиқ (бир хил фикр...
Абраха
Абраха — (ҳабашча Иброҳим) - Яман ҳокими. Ривоятга кўра, А. Яманда ҳукмронлик қилиб турган вақтда Саъно ш.да Қуллайс номли баҳайбат христиан черковини барпо етиб, халқни Маккага бориб ҳаж қилмасдан, уни зиёрат қилишга даъват етган. Лекин Яман аҳди Макка зиёратини тарк қилмаган. Шунда А. Каъбани вайр...
Аброр
Аброр — (араб. - яхшилар, пок кишилар) - тасаллаллоҳу алайҳи ва салламвуфга кўра, даражалари ўрта ҳол кишилар. Уларнинг даражаси авлиёлардан қуйи, оддий халқдан юқори ҳисобланган. Улар Аллоҳнинг буйруқларини ўртача бажарадилар, ман қилган ишларидан сақланиб юрадилар.
Абу
Абу — (араб. - ота сўзининг изофа ҳолатидаги шакли) - араблар ва б. мусулмон халқларда кўпчилик куняларнинг таркибий қисми. Мас., Абу Нувос, Абу Райҳон Беруний, Абу Абдуллоҳ Муҳаммад ибн Исмоил ал-Бухорий ва б.
АБУД-ДАРДО
АБУД-ДАРДО — асл исми Уваймир, куняси билан машҳур (? - 652) - асҳоби киромнинг фақиҳларидан, олим ва ҳакимларидан бири. Шом фатҳидан сўнг у ерга ҳоким қилиб тайинланган. 179 ҳадис ривоят етган.
Авесто
Авесто — Овасто (парфиёнча: арастак -матн; кўпинча "Зенд-Авесто", яъни "тафсир қилинган матн" деб аталади) -зардуштийликнинг муқаддас китоблари тўплами. А.Марказий Осиё, Ерон, Озарбайжон халқларининг қад. даврдаги ижтимоий-иқтисодий ҳаёт, диний қарашлари, олам тўғрисидаги тасалла...
Авлиё
Авлиё — (араб. валий сўзининг кўплиги, худога яқин одам) - тасаллаллоҳу алайҳи ва салламвуфда Аллоҳнинг зоти ва сифатларини яхши билган, унинг буюрганларини бажариб, гуноҳ ишлардан ўзини сақловчи, дунё лаззати ва шаҳвоний ишлардан юз ўгирувчи киши. Ислом анъанаслда А.лар қайсидир бир иши, хизмати ёк...